W istocie działania bliżej było mu do domów kultury (z salą koncertową liczącą 200 miejsc) z systemem członkostwa podobnym do tego działającego w Związku Kompozytorów ZSRR.
Głównym powodem jego powstania była chęć ówczesnych władz, by kontrolować i inwigilować prężnie rozwijające się środowisko rockowe. Państwo było wrogo nastawione do muzyki i mody rodem z Zachodu, a Klub był jedynym miejscem w Leningradzie gdzie można było legalnie wykonywać muzykę rockową. W tworzeniu projektu uczestniczyły miejscowe struktury KGB. W sali koncertowej były specjalnie miejsca zarezerwowane jedynie dla członków KGB, KPZR i Komsomołu, ich zadaniem było obserwowanie co dzieje się w Klubie. Pilnowano, by podczas występów grupy nie wyrażały się przeciwko rządowi ani nie robiły niczego co mogłoby zszokować publiczność.
Rock Klubem kierowała powołana w tym celu rada. W jej skład wchodzili zarówno partyjni jak i niezależni członkowie. Ustanowiono statut oraz regulamin, według którego były rozpatrywane kandydatury muzyków chcących występować na scenach zarówno samego klubu jak i całego ZSRR. W tym celu odbywały się przesłuchania mające na celu wyłonienie najbardziej utalentowanych.