Kościoły skalne w Lalibeli – grupa jedenastu cennych historycznie i ciekawych architektonicznie skalnych kościołów w Lalibeli, w północnej Etiopii, wykutych w litej skale pod koniec XII i na początku XIII wieku. Kościoły zostały ozdobione reliefami. Pierwszym Europejczykiem, który odwiedził kościoły był portugalski jezuita w 1520 roku.
Opis Wysokość wielu kościołów przewyższa 10 m, a niektóre świątynie połączone są tunelami. Architektura i zdobnictwo świątyń zdradza wpływy greckie, egipskie a nawet islamskie.
Kościoły formują dwie grupy – po północnej i południowej stronie strumyka Jordan.
Jeden z kościołów – kościół Świętego Jerzego – został wykuty 27 m od innych, ale połączony z nimi poprzez system rowów.
Cztery kościoły – Biete Medhani Alem, Biete Mariam, Biete Amanuel i Świętego Jerzego – to wolnostojące bloki skalne, wyraźnie oddzielone od otaczającej ich skały – kościoły monolityczne. Pozostałe świątynie nie są w pełni monolityczne, ponieważ nie są w pełni oddzielone od otaczającej ich skały – przynajmniej jedną ze ścian lub dach tworzą otaczające je skały.
W 1978 roku wykute w skale kościoły w Lalibeli wpisano na listę światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO.