Został członkiem wspierającym stowarzyszenia Towarzystwo Młodzieży Polskiej „Znicz” w Sanoku, powołanego 17 lipca 1904. Prywatnie był myśliwym, zajmował się hodowlą kur minorek i gołębi ślązaków. Został członkiem założonej 11 stycznia 1903 w Sanoku pierwszej filii lwowskiego Towarzystwa Chowu Drobiu, Gołębi i Królików.
W ramach akcji germanizacyjnej w 1832 do Sanoka zostały sprowadzone m.in. rodziny Baumanów i Rissów. Stanisław Bauman był żonaty od około 1861 z Jadwigą z domu Lubowiecką (córka Karola, zm. 28 kwietnia 1881 w wieku 38 lat ponad miesiąc po urodzeniu córki JadwigiBolesław Biega podał, że nie znał osobiście swojej babki, tzn. żony inż. Stanisława Baumana, która umarła na wiele lat przed (jego) przyjściem na świat, tj. przed 1896 rokiem. . Ich dziećmi byli: Bolesław (urzędnik w Towarzystwie Ubezpieczeń Florianka w Krakowie), Stanisław, Jan (ur. ok. 1866, zm. 1918 w wieku 52 lat), Maria Klementyna (od 1889 żona Stanisława Biegi, matka Jadwigi 1891-1983 - nauczycielki po mężu Brodzkiej, Stanisława 1893-1944, majora dyplomowanego Wojska Polskiego, który otrzymał od inż. Stanisława Baumana odznaczenie Orderu Virtuti Militari należące wcześniej do Ernesta Baumana i Bolesława 1896-1976, dyplomaty), Roman (zm. 1894 w wieku 21 lat), Jadwiga (1881-1882).