Po kapitulacji 5 Dywizji Strzelców Polskich Adam Dzianott ponownie dostał się do niewoli rosyjskiej, i przebywał w niej aż do stycznia 1921 roku, gdy wrócił do Polski w ramach wymiany jeńców po zawarciu traktatu ryskiego. thumb|180px|left|Adam Dzianott przed 1934 thumb|Delegacja 9 pac u prezydentai RP Ignacego Mościckiego – Adam Dzianott 4. od lewej; maj 1938 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1394. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 82 pułk piechoty. Następnie został kierowany na przeszkolenie do Szkoły Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu. 15 lutego 1923 roku został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów artylerii w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 346.1 lokatą z równoczesnym wcieleniem do 9 pułku artylerii ciężkiej w Siedlcach. W pułku objął dowództwo 8. baterii. W styczniu 1927 roku objął dowództwo I dywizjonu tegoż pułku, który był detaszowany w Brześciu. 27 kwietnia 1929 roku został przeniesiony do dowództwa 9 Grupy Artylerii w Brześciu na stanowisko oficera sztabu. 6 lipca 1929 roku otrzymał przeniesienie na dowódcę I dywizjonu 9 pac.
4 czerwca 1927 poślubił Marię z Zarembów (1895–1951), z którą mieli syna Jana (ur.