Z kolei Kasper Niesiecki opisał w swoim (chronologicznie wcześniejszym) herbarzu tylko Krynickich herbu Korab, co mogło mieć wpływ na to, jaki herb podawali za swój Kryniccy, legitymujący się ze szlachectwa w zaborach austriackim i rosyjskim. Ta ostatnia praca dowodzi również, że herb wyżej wymienionego Jana Krynickiego stanowi właściwie herb własny, ponieważ przedstawia on połączenie herbu Korab z jednej strony (po matce nobilitowanego) oraz herbu Gryf z drugiej strony (za zgodą Dobków dopuszczających do swego herbu rodowego)J.N. Bobrowicz, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J. powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopisów, dowodów urzędowych (tom V) Lipsk 1840, s. 404.. Owa nobilitacja z 1613 roku nie wyklucza również tego, iż wspomniany Jan Krynicki mógł być potomkiem Krynickich herbu Sas.
Kryniccy należeli do średniozamożnej szlachty, jednak niektórzy z nich doszli do wyższych urzędów i dużego znaczenia, biorąc aktywny udział w życiu politycznym kraju. Teodor Krynicki podstoli czernichowski był wyznaczonym przez sejm komisarzem do rozgraniczenia województwa czernichowskiego od kijowskiego. Jego syn, Stefan Krynicki, był cześnikiem żytomierskim. Łukasz Krynicki był podczaszym owruckim.