Dziennik z getta warszawskiego (ang. The Diary of Mary Berg: Growing Up in the Warsaw Ghetto) – dziennik autorstwa Mary Berg (Miriam Wattenberg) opisujący życie codzienne w warszawskim getcie podczas niemieckiej, nazistowskiej okupacji Polski.
Mary Berg była 15-letnią dziewczyną żydowską, kiedy została zamknięta w getcie wraz z całą rodziną. W 1943, jako obywatelka amerykańska, została przewieziona do Francji, a w 1944 wyjechała do USA, w drodze wymiany na Niemców internowanych wówczas w Stanach Zjednoczonych. Jej dziennik został opublikowany w USA w 1945 i stanowił jedną z pierwszych relacji naocznego świadka holocaustuMichał Czajka, Nowości wydawnicze, w: Mówią Wieki, nr 9/1983, s.38, ISSN 0580-0943. Przez dwa lata Berg zapisywała informacje na temat codzienności w getcie: cen jedzenia, warunków życia, działalności kulturalnej, nastrojów więzionych Żydów, a także stopniowej degeneracji dzielnicy żydowskiej. Sama, jako obywatelka amerykańska, więziona była w nieco lepszych warunkach niż większość społeczności dzielnicy, m.in. posiadała lepsze mieszkanie, nie musiała pracować i nosić opaski z gwiazdą Dawida. Uniknęła zagłady w obozie w Treblince, bo przed wielką akcją deportacyjną została internowana na Pawiaku, a potem opuściła okupowane tereny Polski. W „Dzienniku” opisała też codzienność nazistowskiego więzienia na Pawiaku.