na linii Dubno – Łuck – Brody, w kijowskiej operacji obronnej i humańskiej operacji obronnej, w sierpniu 1941 został szefem wydziału operacyjnego sztabu 10 Dywizji Pancernej, a od października 1941 do kwietnia 1942 był szefem sztabu 133 Brygady Pancernej Frontu Południowo-Zachodniego. Następnie był szefem wydziału operacyjnego sztabu 22 Korpusu Pancernego 38 Armii Frontu Południowego i 5 Armii Pancernej Frontu Stalingradzkiego, uczestniczył w walkach obronnych w Donbasie i w bitwie pod Stalingradem, w październiku 1942 został szefem sztabu 5 Korpusu Zmechanizowanego 5 Armii Pancernej Frontu Południowo-Zachodniego. Od kwietnia do listopada 1943 dowodził 178 Brygadą Pancerną 10 Korpusu Pancernego 49 Armii Frontu Woroneskiego, brał udział w bitwie pod Kurskiem i operacji biełgorodzko-charkowskiej, w której dowodzona przez niego brygada wraz z innymi jednostkami wyzwoliła miasta Sławhorod i Trościaniec, a 21 września 1943 zajęła Perejasław.