Od grudnia 1952 do stycznia 1955 był zastępcą szefa sztabu wojsk pancernych i zmechanizowanych Armii Radzieckiej, od stycznia 1955 do maja 1956 I zastępcą dowódcy 3 Armii Zmechanizowanej, następnie dowódcą 2 Armii Zmechanizowanej w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym, w 1955 otrzymał rangę generała porucznika. Podczas protestu robotniczego w Nowoczerkasku w czerwcu 1962 odmówił wykonania rozkazu strzelania do protestujących robotników, później próbował nagłośnić sprawę tego protestu, który władze ZSRR usiłowały zatuszować. W czerwcu 1966 został przeniesiony do rezerwy, a w styczniu 1967 wykluczony z partii. Później KGB prowadził przeciw niemu sprawę o prowadzenie „antyradzieckiej propagandy”; został zrehabilitowany i przywrócony w prawach członka partii w 1988. Został pochowany na cmentarzu północnym w Rostowie nad Donem.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (10 stycznia 1944Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 10 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 19 января (№ 3 (263)). — С.