Bramę główną (szczytową) łączyła z bramą przednią „szyja”, poprowadzona nad fosą. Brama przednia została ustawiona przed kolejną fosą (później dobudowano cylindryczną basztę, często przedstawianą na ilustracjach jako baszta szczytowa). W pobliżu bramy istniała kapliczka „Jerusalem”.
Jesienią 1659 roku, w czasie oblężenia miasta przez wojska Leopolda I i elektora brandenburskiego, bramę – wraz z otoczeniem – celowo zburzono, aby nie była ochroną dla oblegających. Zachowana budowla środkowa (brama przednia) została włączona do muru miejskiego. Nowe przejście przez mur – Bramę Nową (niem.Neue Tor) utworzono w 1661 roku u wylotu dzisiejszej ulicy ul. Kardynała Wyszyńskiego (niem. Breitestraße).
Brama Świętego Ducha 120px|thumb|left|Brama Świętego Ducha Najwcześniejsza Brama Świętego Ducha (niem. Heiligegeisttor) znajdowała się w ciągu obecnie nieistniejącej ulicy Królewskiej (potem ul. Nad Wodą)), która prowadziła z miasta w kierunku kupieckiej osady Górny Wik (obecnie Nowe Masto). Ówczesna granica tego obszaru sięgała do dolnej części współczesnej ul. Kardynała Wyszyńskiego. Przebiegała obok zabudowań założonego pod koniec XIII w. klasztoru Zakonu Franciszkanów (m.in. zachowanego kościoła św.