Mitrofan Iwanowicz Zińkowicz (ros. Митрофа́н Ива́нович Зинько́вич, ur. we wsi Pieczory w obwodzie mohylewskim, zm. 24 września 1943 w rejonie miasta Pryłuki) – radziecki dowódca wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).

Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. Skończył 3 klasy, w maju 1919 został zmobilizowany do Armii Czerwonej, służył w zapasowych pułkach w Jelni i Witebsku, w październiku 1919 zdezerterował i udał się do Donbasu, gdzie pracował jako górnik. W czerwcu 1920 ponownie wcielony do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej, m.in. w walkach przeciw powstańcom na Ukrainie, 1923 skończył szkołę piechoty w Połtawie, służył w Ukraińskim Okręgu Wojskowym. W marcu-kwietniu 1924 dowodził kompanią telegraficzną w pułku łączności, od kwietnia 1924 do czerwca 1930 był dowódcą plutonu, pomocnikiem dowódcy i dowódcą kompanii, 1933 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i został dowódcą batalionu w brygadzie zmechanizowanej w Białoruskim Okręgu Wojskowym. W sierpniu 1939 został szefem sztabu 70 Samodzielnej Lekkiej Brygady Czołgów Białoruskiego Okręgu Wojskowego, na tym stanowisku brał udział w agresji ZSRR na Polskę, w styczniu 1940 walczył w wojnie z Finlandią.