Giacomo Antonio Ponsonelli (znany też jako Giacomo Antonio Ponzanelli lub Jacopo Antonio Ponzanelli) (ur. 1654 w Carrarze, zm. 1735 w Genui) – włoski rzeźbiarz i architekt epoki późnego baroku.
Życie i twórczość Okres nauki Giacomo Antonio Ponsonelli urodził się jako syn Giovanniego, rzeźbiarza w marmurze, pochodzącego z rodu rzeźbiarzy w tym materiale, udokumentowanego w Carrarze od drugiej połowy XVI wieku. Jego pierwszym nauczycielem był prawdopodobnie jego ojciec, który specjalizował się w dekoracji architektonicznej i który w 1673 roku, lub nieco później, przeniósł syna do Genui umieszczając go w pracowni Filippa Parodiego. Parodi akurat powrócił z podróży do Rzymu, gdzie studiował innowacje barokowej rzeźby Gian Lorenza Berniniego i Alessandra Algardiego. Ponzanelli z kolei już wcześniej zapoznał się z nowymi interpretacjami rzeźbiarskimi francuskiego artysty Pierre’a Pugeta, który pracował w Genui w latach 1660–1668. W warsztacie Parodiego Ponsonelli rozwinął swoje umiejętności w zakresie obróbki marmuru, których nauczył się od swojego ojca, a także podpatrzył u Pugeta. Współpracując z Parodim nawiązał również bliski kontakt z pracownią Domenica Pioli, który w drugiej połowie XVII wieku odgrywał wiodącą rolę w sztuce Genui. Około 1667 roku prawdopodobnie towarzyszył Parodiemu w jego drugiej podróży do Rzymu.