W lutym 1941 został dowódcą 32 Dywizji Pancernej 4 Korpusu Zmechanizowanego Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego, po ataku Niemiec na ZSRR walczył na froncie, m.in. pod Dubnem, w lipcu 1941 został dowódcą 8 Dywizji Pancernej Frontu Południowego/Południowo-Zachodniego, od września 1941 do marca 1942 dowodził 130 Brygadą Pancerną (w którą została przeformowana 8 Dywizja Pancerna) na Froncie Południowym, brał udział w walkach obronnych w Donbasie i natarciu Armii Czerwonej pod Rostowem, 27 marca 1942 otrzymał stopień generała majora wojsk pancernych. W marcu-kwietniu 1942 był zastępcą dowódcy 18 Armii Frontu Południowego ds. wojsk pancernych, a od kwietnia do czerwca 1942 dowódcą 23 Korpusu Pancernego 6 Armii Frontu Południowo-Zachodniego, uczestniczył w charkowskiej operacji zaczepnej, od czerwca do sierpnia 1942 był zastępcą dowódcy wojsk Frontu Południowo-Zachodniego ds. wojsk pancernych, a od września do listopada 1942 zastępcą dowódcy 4 Armii Pancernej na Froncie Stalingradzkim/Dońskim, brał udział w etapie obronnym bitwy pod Stalingradem, 18 stycznia 1943 został generałem porucznikiem wojsk pancernych.