Zasiadał w Dáil Éireann XVIII, XIX, XX, XXI, XXII, XXIII, XXIV, XXV, XXVI, XXVII i XXVIII kadencji.

W latach 1970–1973 był parlamentarnym sekretarzem premiera oraz ministra obrony, pełnił wówczas funkcję government chief whip. W późniejszych latach przez dłuższy czas nie obejmował funkcji rządowych, wynikało to m.in. z negatywnych relacji z liderem FF Charlesem Haugheyem. Awans polityczny umożliwiła mu zmiana przywództwa w partii. Po raz pierwszy sprawował urząd ministra spraw zagranicznych Irlandii w rządzie premiera Alberta Reynoldsa od 11 lutego 1992 – zastąpił wówczas Gerry’ego Collinsa – przez niespełna rok do 12 stycznia 1993, gdy na czele MSZ stanął Dick Spring. David Andrews zastąpił z kolei Johna P. Wilsona na stanowisku ministra obrony oraz Michaela Woodsa jako ministra komunikacji, energii i bogactw naturalnych. Pełnił te funkcje do końca urzędowania gabinetu, tj. do 15 grudnia 1994. Jego następcą na obu stanowiskach został Hugh Coveney.