W 1399 roku poparł bunt Henry’ego Bolingbroke’a, który później jako Henryk IV Lancaster koronował się na króla Anglii. Podczas uroczystości koronacyjnych został mianowany Lordem Wielkim Konstablem Anglii i przyznana mu została władza nad Królestwem Man i Wysp. Henry Percy i jego syn, Harry Percy, znany jako „Hotspur”, otrzymali zadanie zapanowania nad buntem wszczętym przez Owaina Glyndŵra, ale prowadzone przez nich działania i próby pogodzenia walijskich buntowników nie spotkały się ostatecznie z aprobatą króla.

W 1403 roku Percy zwrócił się przeciwko królowi Henrykowi IV na rzecz Edmunda Mortimera, 5. hrabiego March, a następnie rozpoczął spiskowanie z Owainem Glyndŵrem przeciwko królowi. Trójstronny pakt został podpisany przez wszystkie strony, w którym postanowiono podzielić Anglię między nich. Glyndŵr miał zachować panowanie nad Walią i znaczną częścią zachodniej Anglii, Percy miał otrzymać panowanie na północy Anglii, a także hrabstwa: Northamptonshire, Norfolk, Warwickshire i Leicestershire. Mortimer zaś miał otrzymać pozostałą część południowej Anglii, poniżej rzeki TrentTrevor Royle, The Wars of the Roses;