Michaił Michajłowicz Gromow (ros. Михаи́л Миха́йлович Гро́мов, ur. w Twerze, zm. 22 stycznia 1985 w Moskwie) – radziecki lotnik i dowódca wojskowy, generał pułkownik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1934), mistrz ZSRR w podnoszeniu ciężarów 1923 roku w wadze ciężkiej.
Życiorys W 1916 skończył moskiewską szkołę realną, 1916-1917 uczył się w Moskiewskiej Wyższej Szkole Technicznej, przy której w czerwcu 1917 ukończył teoretyczne kursy lotnicze, po czym został powołany do rosyjskiej armii. Od lutego 1918 służył w Armii Czerwonej, w listopadzie 1919 został lotnikiem oddziału powietrznego na Froncie Wschodnim wojny domowej, walczył z armią Kołczaka, od maja do listopada 1920 był lotnikiem klucza uralskiego sektora wojsk obrony wewnętrznej. W 1921 został lotnikiem-instruktorem moskiewskiej szkoły lotniczej, w latach 1922–1924 był szefem oddziału 1 Wyższej Szkoły Lotniczej w Moskwie, od maja do lipca 1924 był lotnikiem-instruktorem i dowódcą oddziału w wyższej szkole lotnictwa wojskowego w Sierpuchowie, a w latach 1924–1930 lotnikiem Aerodromu Naukowo-Doświadczalnego/Naukowo-Badawczego Instytutu Sił Wojskowo-Powietrznych. Przeprowadził próby wielu typów samolotów, m.in. Po-2 (kukuruźnika), I-4, I-3, ANT-9, ANT-10, ANT-7.