Twórczość Mirkka Rekola pisała dużo. Tworzyła wiersze liryczne i aforyzmy. Wydała siedemnaście tomów poetyckich, cztery zbiory aforyzmów i trzy inne książki. Publikowała regularnie, przedstawiając nowy tomik co kilka lat. Początkowo rzadko pojawiała się publicznie, co było spowodowane silnymi alergiami, na które cierpiała od dzieciństwa. Dała się jednak poznać jako bardzo dobra recytatorka zarówno twórczości własnej, jak i poezji klasyków. Wiele wierszy znała na pamięć. Mirkka Rekola była wielokrotnie nagradzana. Pięć razy otrzymała nagrodę państwową w dziedzinie literatury. Dostała też nagrodę imienia Eina Leiny (1979) i nagrodę Pro Finlandia (1982). W roku 2000 została wyróżniona doktoratem honoris causa uniwersytetu w Helsinkach. Poezja Mirkki Rekoli uchodziła za trudna w odbiorze. Z zarzutem hermetyczności spotkał się już jej debiut. Liryka poetki stawała się coraz bardziej skomplikowana w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, żeby stać się prostą i przystępną dopiero w latach dziewięćdziesiątych. Powracającym motywem poezji Mirkki Rekoli były rzeczy połączone na trwałe w pary, jak bliźnięta lub noc i dzień. Początkowo poetka tworzyła klasyczne formy wersyfikacyjne, później jednak sięgnęła po wiersz wolny. Pisała też prozę poetycką.