Służył krótko w 1 pułku strzelców, a we wrześniu 1918 roku odkomenderowano go do polskiej szkoły oficerskiej w Nowonikołajewsku i po ukończeniu której 7 czerwca 1919 roku przydzielony był do 2 pułku strzelców w składzie 5 Dywizji Strzelców w którym dowodził plutonem, a od 19 września do 2 listopada 1919 roku kompanią zwiadu i dowodził również oddziałem konnych zwiadowców pułku. 10 stycznia 1920 roku koło stacji Klukwiennaja wraz z resztą dywizji dostał się do niewoli, ale wkrótce zbiegł i przez Estonię 11 sierpnia 1920 roku dotarł do Warszawy. 19 sierpnia 1920 roku został odesłany do 2 Syberyjskiego pułku piechoty w którym objął dowództwo 3 kompanii. Po zakończeniu walk został 19 stycznia 1921 roku awansowany do stopnia porucznika piech. ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i skierowany na kurs doszkalający w Grudziądzu na którym przebywał od lutego do marca 1921 roku. Po kursie powrócił do pułku i dowodził 1 i 2 kompanią strzelecką. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 647. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 1923–1924 był adiutantem baonu sztabowego, a później ponownie dowodził kompanią awansując do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku.