Opisany jako stanowczy, energiczny i zdecydowany, bronił drobnej szlachty kaszubskiej przed nadużyciami gdańszczanKarol Górski: Geneza i tło bezpośrednie konfederacji stanów pruskich w 1485. TN. Toruń: 1952, s. 2, 3.. Od 29 listopada 1471 r. do 2 lipca 1476 r. pełnił urząd miecznika pomorskiego (pruskiego)Paweł Czaplewski: Senatorowie świeccy, Podskarbiowie i Starostowie Prus Królewskich 1454–1772. Toruń: 1921, s. 32, 197, 210.Krzysztof Mikulski: Urzędnicy Prus Królewskich XV–XVIII wieku. Spisy. Wrocław: 1990, s. 70, 134, 138.Karol Górski: Studia i szkice z dziejów państwa krzyżackiego. Olsztyn: 1986, s. 9, 10, 171, 176, 178, 179, 185–187. a od 21 kwietnia 1482 r. do 19 marca 1483 r. był podkomorzym chełmińskimKarol Górski, Marian Biskup: Akta stanów Prus Królewskich (1479–1488). T. 1. Toruń: 1955, s. 233, 234, 239, 564.Theodorus Wierzbowski: Matricularum Regni Poloniae Summaria. T. 2. Warszawa: 1905–1919, s. 86, nr. 1685.. Wojewodą pomorskim został 19 marca 1483 r. i godność tę pełnił do 1 czerwca 1484 r. O tej nominacji król Kazimierz IV Jagiellończyk doniósł gdańszczanom w liście z dnia 19 marca1483 r. jako o fakcie świeżo dokonanym. Jeszcze w lutym 1484 r. król Kazimierz IV Jagiellończyk przesłał Janowi Bajerskiemu swoje zlecenia. 10 sierpnia 1484 r.