Władimir Gieliarowicz Bajerski (, ur. w Brodeckiem, zm. 7 maja 1945 w Przybramie) – radziecki wojskowy, pułkownik Armii Czerwonej. Był synem Hilarego i Marii. Od 25 maja 1942 roku, w celu ochrony rodziny przed represjami, przyjął pseudonim Władimir Iljicz Bojarski (). Był aktywnym działaczem rosyjskiego ruchu wyzwoleńczego od 1945 roku w stopniu generała–majora, początkowo Bajerski ps. Bojarski był zastępcą szefa sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji ().
Edukacja Pracę rozpoczął jako monter–mechanik. W 1917 roku ukończył technikum w Kijowie, po czym zdobył wyższe wykształcenie cywilne i wojskowe. 20 sierpnia 1920 roku wstąpił do Armii Czerwonej, do 55 Pułku w 7 Dywizji Piechoty (strzeleckiej). W 1922 roku ukończył wydział pracy, a od 22 kwietnia 1922 roku był słuchaczem Armawirskich Kursów Piechoty. Od stycznia 1923 roku uczęszczał do II Szkoły Piechoty w Tbilisi. 5 lutego 1923 roku został mianowany dowódcą plutonu w 3 Zachodniej Szkole Piechoty. Od 6 sierpnia 1925 roku uczestniczył w doskonalących kursach taktyki piechoty dla wyższej kadry dowódczej Armii Czerwonej im. Kominternu w Moskwie. W 1926 r. ukończył studia ekonomiczne. Od 4 maja 1934 r. do 24 października 1937 r. studiował taktykę piechoty w Akademii Wojskowej im. M.W.