thumb|240px|Grób Józefa Bandzo na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Józef Bandzo, Jastrząb (ur. 21 października 1923 w Wilnie, zm. 16 października 2016 w Wołominie) – kapitan, polski działacz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej, a następnie powojennego podziemia antykomunistycznego w Polsce, pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika.
Życiorys Był uczniem Gimnazjum Elektromechanicznego w Wilnie oraz członkiem 11 Wileńskiej Drużyny Harcerzy. We wrześniu 1942 wstąpił w szeregi Armii Krajowej. Służył w oddziale partyzanckim Gracjana Fróga ps. „Góral”, przekształconym następnie w 3 Wileńską Brygadę Armii Krajowej. Był dowódcą drużyny w 1 kompanii szturmowej por. Romualda Rajsa ps. „Bury” w 3 Wileńskiej Brygadzie AK „Szczerbca”. Ciężko ranny w rękę dnia 14 maja 1944 roku w zwycięskiej bitwie pod Murowaną Oszmianką z kolaborującym z III Rzeszą Niemiecką Litewskim Korpusem Lokalnym. Do nadejścia Armii Czerwonej przebywał na leczeniu w miejscowości Glinciszek, gdzie trafił tuż po zbrodni dokonanej w Glinciszkach przez policjantów litewskich na ludności polskiej. Dzięki widocznemu kalectwu uniknął wywiezienia do łagrów po aresztowaniu przez Sowietów w dniu 11 listopada 1944 roku w czasie uroczystości na cmentarzu na Rossie w Wilnie.