W latach 1956–1966 pracował w Akademii Medycznej Szczecinie, tam kierował Katedrą i Kliniką Chorób Płuc i Gruźlicy, w 1960 stworzył Muzeum Historii Polskiej Ftyzjatrii (w 1969 przeniesione do Warszawy). W 1961 został mianowany profesorem nadzwyczajnym. W latach 1966–1968 pracował w Nigrze, następnie został pracownikiem Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie. W latach 70. zajął się propagowaniem akupunktury jako powszechnej metody leczenia, w 1978 doprowadził do powstania pierwszej w Polsce poradni leczenia akupunkturą, przemianowanej później na Centrum Leczenia Bólu i Akupunktury w Warszawie. W 1985 został krajowym specjalistą ds. akupunktury przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej. Opublikował książki Renesans akupunktury (1988), Akupuntura we współczesnej medycynie (tom 1-2, 1996-1997).
Kariera sportowa W czasie studiów był zawodnikiem sekcji lekkoatletycznej Cracovii. Na zimowych mistrzostwach Polski w 1936 zdobył srebrny medal w sztafecie 6 x 50 m, w 1939 został zimowym mistrzem Polski w skoku w dal. Odznaczenia i wyróżnienia W 1993 otrzymał medal Kalos Kagathos. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim i w 1994 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem AK.
Przypisy