thumb|240px|Wizyta ministra spraw zagranicznych Rumunii Victora Antonescu 26 listopada 1936 r. Aleksander Łubieński 1. z lewej. Aleksander Jan Marian Łubieński h. Pomian (ur. 6 sierpnia 1894 w Warszawie, zm. 26 lutego 1951 w Południowej Afryce) – polski hrabia, działacz niepodległościowy, major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, dyplomata.
Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława (1866–1919) i Leonii Goldstand (ur. 1874). Ukończył Gimnazjum Filologiczne w Warszawie i Szkołę Nauk Politycznych w Paryżu. W latach 1915–1917 służył w armii rosyjskiej. , po ukończeniu Nikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu, został mianowany kornetem ze starszeństwem z i wcielony do 13 pułku ułanów. W 1917 wystąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji.
24 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego i byłej armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 29 lipca 1917 i przydzielony z dniem 16 listopada 1918 do szwadronu ziemi łowickiejDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 71.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 3 z 14 stycznia 1919, poz. 154.. Od 1 maja do 7 czerwca 1919 był słuchaczem II Kursu adiutantów, a od czerwca do września tego roku słuchaczem I Kursu wojennego Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie.