Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisany w 1901 roku przez brytyjskiego przyrodnika Oldfielda Thomasa na łamach Proceedings of the Zoological Society of London. Jako miejsce typowe odłowu holotypu (skóra o numerze katalogowym 1.8.9.29 znajdująca się w kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie) Thomas wskazał Entebbe w Ugandzie, ograniczone w 1946 roku do „blisko Lupanzula, dziesięć mil na zachód od Beni, w Ituri Forest, w Kongo Belgijskim”. Gatunek monotypowy.

Etymologia Nazwa rodzajowa: starofrancuskie genette – żeneta. Epitet gatunkowy: zlatynizowana forma od Jeziora Wiktorii, gdyż Thomas myślał, że holotyp pochodzi z Entebbe, miejscowości położonej na tym jeziorem.

Morfologia Długość ciała 55–60 cm, ogona 41,3–49 cm, stępu 9,2–10,5 cm, ucha 4,5–5,1 cm; masa ciała 2,5–3,5 kg. Jeden z największych przedstawicieli rodzaju żeneta (Genetta). Obie płcie są podobne w ubarwieniu sierści i rozmiarze. Kolor sierści górnych części ciała waha się od żółtawego do ochrowo-białego; brzuszna strona ciała jest bledsza. Na karku występuje szeroki ciemny pas i grzebień utworzony z sierści. Ciemna linia grzbietowa jest przerywana, ale długie włosy nadają jej wygląd ciągły;