Od 24 do 31 grudnia 1918 roku Władysław Nawrocki zorganizował oddziały Straży Ludowej w okolicznych miasteczkach i wsiach. Wspierał działania powstańców w Krotoszynie, wziął też bezpośredni udział w jego wyzwoleniu (1 stycznia 1919) oraz w oswobodzeniu Zdun (3 stycznia) i Kobylina (6 stycznia). Jako jeden z dowódców drużyn bojowych Straży Ludowej, brał udział w bardzo ciężkich walkach pod Borownicą i Chachalnią (29–30 stycznia i od 5–9 lutego 1919)W. Śmigielski, Mieszkańcy Gostynia i okolic w mogiłach katyńskich, Gostyń 2015, s. 75–76..
16 lutego 1919 roku, wraz z Ludwikiem Zielezińskim (który kierował akcją) oraz Stanisławem Sękowskim zniszczył tory kolejowe, uniemożliwiając przejazd niemieckiemu pociągowi pancernemu, który miał zaatakować i zniszczyć KrotoszynMuzeum Regionalne im. H. Ławniczaka w Krotoszynie, „Wspomnienia powstańcze i wojenne Ludwika Zielezińskiego”, s. 2, przekazane przez mjr. K. F. Nawrockiego po wyrażeniu zgody wnuczki Ludwika Zielezińskiego, Barbary Nowarskiej z Krakowa.. W czasie Powstania Wielkopolskiego ściśle współpracował z naczelnikiem dr Władysławem Bolewskim, podnaczelnikiem Janem Domagalskim, Janem Lejda, Ludwikiem Zielezińskim, Stanisławem Sękowskim, Mieczysławem Kończakiem oraz Janem Kukiełczyńskim.