Wraz z nimi stawił heroiczny opór kawalerii bolszewickiej i piechocie, zaciekle atakujących pozycje polskie w celu ich obejścia i okrążenia. Oddziały polskie rozpoczęły odwrót, a kompania Nawrockiego dalej stawiała opór przeciwnikowi. Uporczywa obrona pozycji uratowała od śmierci tysiące polskich żołnierzy. W wyniku niezwykle ostrych walk, Nawrocki znalazł się z częścią swoich podwładnych na tyłach frontu. Przez dwa dni starał się przedzierać z nimi przez linie nieprzyjaciela, aby dotrzeć do własnych oddziałów. Nie pozostawił własnych żołnierzy na polu walki. Do końca pozostał z rannymi. Za te czyny został odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari.
W niewoli 6 lipca 1920 roku, Władysław Nawrocki dostał się wraz ze swoimi żołnierzami do niewoli bolszewickiejOpór, naprędce uzupełnionej, dzięki działaniom Nawrockiego, 11 kompanii miał ogromny wpływ na powstrzymanie w tej fazie marszu sowieckiej kawalerii i piechoty oraz jego tempo posuwania się w kierunku Warszawy. Broniony z zaciekłością i determinacją przez kompanię Nawrockiego odcinek rzeki Auty, był stosunkowo płytki i wąski, a zatem łatwy do pokonania przez wroga. W przypadku przeprawienia się atakujących oddziałów armii Michaiła Tuchaczewskiego przez rzekę Autę na tym odcinku spowodowałoby całkowite okrążenie VII brygady rezerwowej oraz innych oddziałów.