Została zakupiona dla CBKUB, gdzie zbadano wszystkie parametry, sporządzono rysunki wszystkich części, a następnie zaprojektowano własną konstrukcję z poszanowaniem zastrzeżeń patentowych i wdrożono do produkcji, wnosząc stałe udoskonalenia w oparciu o pozyskiwane doświadczenia. Oznaczało to konieczność rozpoczęcia produkcji wielu wyżej wymienionych podzespołów, dotychczas w kraju nieprodukowanych.
4 okres: 1975-1990 W okresie 1975–1990 koncentruje się na projektowaniu samojezdnych, hydraulicznych żurawi teleskopowych, których podstawowymi zaletami była mobilność i krótki czas przygotowania do pracy. Ponieważ we wszystkich krajach socjalistycznych pojawiający się tego typu sprzęt musiał być importowany za dewizy podjęto decyzję, że produkcję dla całego bloku podejmie Polska w kooperacji z ZSRR. Został Generalnym Konstruktorem 100-osobowego polsko-radzieckiego zespołu konstrukcyjnego, który zaprojektował, wdrożył produkcję i rozwijał konstrukcję żurawi samojezdnych o udźwigach: 25 t (Hydros T-251, wyprodukowano do końca 1987 r. 1800 szt. w zakładach Bumar Fablok w Chrzanowie – podwozia, Famaba Głogów – wysięgnik i w Nikopolskich Zakładach Budowy Żurawi Ciężkich w Nikopolu – nadwozia), 40 t (Hydros T-401, wyprodukowano 920 szt. w Bumar Łabędy, Famaba Głogów – wysięgnik i w Zakładach Budowy Żurawi Ciężkich im.