Ekologia i zachowanie Były to ptaki leśne. Według notatki z 1916, drozdy reliktowe nie były znane tubylcom; notatka z 1938 mówi zaś, że nie były dobrze znane mieszkańcom. W grudniu 1965 David W. Johnston miał okazję rozmawiać z Bunyonem Whittakerem, wówczas 72-latkiem. Przywołał on wspomnienia z młodości, kiedy w 1916 pomagał Brownowi w odławianiu drozdów reliktowych wraz ze swoim bratem (Brown płacił chłopcom dolara za każdego dostarczonego mu ptaka). Drozdy te miały być głośne i rzucające się w oczy, pospolite w jednym z miejsc wycinki. Whittaker był przekonany, że najpospolitsze były one w gęstszych częściach lasu.
Status IUCN uznaje gatunek za wymarły (stan w 2023). W.W. Brown, który przebywał na Kajmanach od kwietnia do czerwca 1911, zaobserwował drozdy reliktowe tylko w dwóch odizolowanych połaciach lasu. Notatka z 1916 mówi, że wówczas był to ptak albo bardzo rzadki, albo bardzo skryty. Ostatnia pewna obserwacja miała miejsce w 1938 we wschodniej części wyspy. Prawdopodobnie za wymarcie gatunku odpowiada wycinka lasów.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Drozdowate Kategoria:Fauna endemiczna Kajmanów Kategoria:Wymarłe ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Wymarłe wróblowe Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1886 roku