Szósta wojna diadochów – konflikt stoczony w latach 282 p.n.e.-281 p.n.e. pomiędzy imperium Seleucydów, a państwem Lizymacha. Starcie to było ostatnim spośród trwających z przerwami czterdzieści lat wojen diadochów.
Przyczyny thumb|500px|Państwo Seleucydów (kolor żółty) i państwo Lizymacha (kolor brązowy) po bitwie pod Ipsos (301 p.n.e.) Po zakończeniu V wojny diadochów, Lizymach pokonawszy Demetriusza I Poliorketesa stał się jednym z najpotężniejszych władców świata hellenistycznego. Jego państwo rozciągało się wówczas od Macedonii i Tracji, po zachodnią Azją Mniejszą. W 284 p.n.e. Lizymach interweniował w Heraklei Pontyjskiej, gdzie jego pierwsza żona, Amastris została zamordowana przez swoich synów - Klearchosa II i Oksatresa, którzy w ten sposób objęli władzę w mieścieKlearchos i Oksatres nie byli synami Lizymacha, tylko Dionizjusza Dobrego. Gdy Lizymach dowiedział się o tym wydarzeniu wyruszył do Heraklei, po czym udał, że jest przyjaźnie nastawiony do braci, a następnie rozkazał ich zabićGrzegorz Lach, Wojny diadochów 323-281, s. 259. Tymczasem drugi konflikt rozegrał się bezpośrednio na jego własnym dworze, ponieważ wrogie stosunki zapanowały pomiędzy jego drugą żoną Arsinoe II, córką króla Egiptu Ptolemeusza I Sotera, a jego synem z pierwszego małżeństwa (czyli z Amastris) Agatoklesem.