Trzy cylindry () – sztuka teatralna autorstwa Miguela Mihury, napisana w 1932 roku, wydana drukiem w 1947 roku, zaś wystawiona po raz pierwszy 24 listopada 1952 w Teatro Español w Madrycie. Jest zaliczana do najważniejszych przykładów surrealizmu w hiszpańskiej dramaturgii.

Fabuła Akcja sztuki rozgrywa się w ciągu jednej nocy w tanim pensjonacie, położonym w prowincjonalnym, nadmorskim kurorcie. Dla głównego bohatera Dionizego, to ostatnia noc w stanie kawalerskim. Rano ma wyruszyć do miejscowego kościoła i poślubić swoją wieloletnią narzeczoną, mało urodziwą, mającą trudny charakter i wyjątkowo nudne życie, ale za to pochodzącą z niezwykle zamożnej rodziny. Początkowo Dionizy wydaje się pogodzony z taką przyszłością, a nawet zadowolony z niej. Wypoczynek zakłócają mu wyjątkowo głośni sąsiedzi, obwoźna trupa biednych artystów, biorących udział w spektaklach typu music-hall. Wkrótce pokój Dionizego, niezależnie od jego protestów, staje się miejscem obficie zakrapianej imprezy, do której w końcu się przyłącza. Nie zdradza jednak swojej sytuacji życiowej, zamiast tego podając się za początkującego żonglera. Wśród jego nowych znajomych jest piękna Paula, tancerka o raczej pozbawionym złudzeń stosunku do związków damsko-męskich.