Janusz Kania (ur. 1 stycznia 1946 w LublinieDuchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego, wyd. Apostolicum, 2002, str. 217, zm. 5 kwietnia 2023) – polski ksiądz katolicki, historyk i archiwista, nauczyciel akademicki, związany z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim.
Życiorys Święcenia kapłańskie przyjął 17 czerwca 1969. Od 1976 był wikariuszem Cywilno-Wojskowej Parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Lublinie. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Doktorat w 1990 tamże (Alumni Unickiego Seminarium diecezjalnego w Chełmie w latach 1759–1833. Studium historyczno-źródłoznawcze; promotor: Zygmunt ZielińskiKsięga pamiątkowa w 75-lecie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wkład w kulturę polską w latach 1968–1993, red. Marian Rusecki, Lublin 1994, s. 533.). Od 1980 był sekretarzem naukowym i pracownikiem Ośrodka Archiwów, Bibliotek i Muzeów Kościelnych. Był też zatrudniony na KUL Katedrze Historii Najnowszej w Sekcji Historii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Jego zainteresowania badawcze dotyczącą: ustrojowych uwarunkowań polityki narodowościowej i wyznaniowej II Rzeczypospolitej, kwestii polskiej w okresie zaborów oraz Polski w polityce Niemiec hitlerowskich i Rosji bolszewickiej.