Marcin Rej z Nagłowic (stpol. Rey,) herbu Oksza (zm. 1635) – dziedzic Nagłowic, Okszy (dzisiejsza Oksa), Ślęcina, Kossowa, Pawłowic, Rejowca i Kwiliny; działacz kalwiński, syn Andrzeja Reja i Katarzyny z Dembińskich.
Życiorys W 1632 roku był sędzią kapturowym krakowskimNiesiecki K., Herbarz polski, tom 8, Lipsk 1841, s. 110.Uruski S., Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom 15, Warszawa 1931, s. 201., na sejmie 1632 roku został z Andrzejem Wielopolskim wybrany do komisji do spraw dysydenckich. Był patronem zboru ewangelicko-reformowanego w Okszy a w 1624 roku seniorem świeckim dystryktu krakowskiego. Wspierał materialnie wydawnictwa ewangelickie: w 1619 roku wydał swoim nakładem Obronę zgody ewangelickiej. Na sejmach bronił wyznania ewangelickiego za co 27 kwietnia 1633 roku na synodzie w Okszy otrzymał specjalne podziękowanie synoduMerczyng H., Rejowie z Nagłowic jako członkowie polskiego Kościoła ewangelickiego, Warszawa 2005, s. 26-27.. Zmarł w 1635 roku i został prawdopodobnie pochowany w kościele kalwińskim w Oksie.