W niesprzyjających warunkach owadomorki przechodzą do rozmnażania płciowego – zygogamii. Dwie sąsiednie strzępki grzyba łącza się z sobą, następuje zlanie ich cytoplazmy, a następnie połączenie jąder – kariogamia. Powstała zygospora otacza się grubą ścianą komórkową i staje się przetrwalnikiem. Mogą być wytwarzane również chlamydospory.
Znaczenie Większość gatunków owadomorkowców jest pasożytami obligatoryjnymi, głównie są to pasożyty wewnętrzne owadów, roztoczy i nicieni. Niektóre gatunki pasożytują na glonach, grzybach i roślinach naczyniowych, np. Ancylistes, czy Completoria. Niektóre gatunki mogą w pewnych warunkach odżywiać się martwymi szczątkami organicznymi, czyli być saprotrofami, np. Conidiobolus.
Większość gatunków owadomorków wykazuje dużą specyficzność pokarmową i atakuje jedynie kilka czy najwyżej kilkanaście gatunków. Np. Entomophthora grylli infekuje tylko szarańczaki, Entomophthora erupta tylko owady z rodziny Miridae, Zoophthora phytonomii tylko larwy i poczwarki ryjkowca lucerny (Hypera postica), nie atakuje natomiast osobników dorosłych, Massospora cicadina zaś atakuje tylko dorosłe postacie cykad, nie atakuje ich larw. Owadomorkowce występują głównie w środowiskach zacienionych, wilgotnych i słabo przewiewnych – w runie leśnym i w warstwie podszytu w lasach liściastych i mieszanych.