Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 roku i 7. lokatą w korpusie oficerów zdrowia (grupa sanitarna). W 1939 roku w dalszym ciągu pełnił służbę w CWSan. na stanowisku adiutanta.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 roku mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. Figuruje na liście wywózkowej 036/4 z 16 kwietnia 1940 roku.
Ludomir Baranowski był żonaty z Marią z Rzymowskich, z którą miał córki: Zuzannę i Katarzynę.
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON..