Wacław Maik ps. „Walerian Walter” (ur. 5 września 1913 we wsi Racot, zm. 18 kwietnia 1997 w Szczecinie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Wacław Maik w Krotoszynie ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie, zdając maturę w 1933 roku oraz w latach 1933–1934 przy 69 pułku piechoty ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy. Następnie pracował jako kierownik szkół powszechnych w pow. pińskim: w latach 1934–1935 w Ohowie, w latach 1935–1938 w Duboi i w latach 1938–1939 w Brodnicy. Odbył ćwiczenia w 70 pułku piechoty i mianowany został podporucznikiem rez. piech. ze starszeństwem z 1 stycznia 1937 roku, a następnie przeniesiony do 84 pułku piechoty, w którym w 1938 roku odbył kolejne ćwiczenia.
23 marca 1939 roku został zmobilizowany do 84 pułku piechoty, w którym w 1 kompanii dowodził plutonem. W czasie kampanii wrześniowej dowodził plutonem w 1 kompanii, a po dotarciu do Modlina w 8 kompanii. Po kapitulacji Modlina został 26 listopada 1939 roku zwolniony z niewoli i powrócił w rodzinne strony, gdzie używał przybranego nazwiska Seweryn Granecki.