Michał Barwiołek (ur. 15 października 1895 w Tymowej, zm. 11–13 maja 1940 w Katyniu) – chorąży Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jakuba i Agaty z Niesiołów. W 1908 w rodzinnej miejscowości ukończył cztery klasy szkoły powszechnej, a później „pozostawał przy rodzicach”.
Od 1912 należał do Związku Strzeleckiego. Od 24 sierpnia 1914 uczestniczył w I wojnie światowej w szeregach 3 pułku piechoty Legionów Polskich. Awansował od stopnia legionisty do sierżanta. Brał udział w bitwie pod Łużnami i Rarańczą. Był dwukrotnie ranny. Następnie od 1 listopada 1918 żołnierz 4 pułku piechoty Legionów, skąd 26 marca 1919 został przeniesiony do 3 pp Leg. Jako dowódca plutonu ckm brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej oraz wojnie polsko-bolszewickiej. Został trzykrotnie ranny, m.in. pod Nowogródkiem. 18 grudnia 1920 na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy. W okresie od 16 lutego 1921 do 30 września 1928 służył w Policji Państwowej.