12 czerwca na zachód od Malty UC-20 zatopił tunezyjski żaglowiec „Poincare” (35 BRT).
4 czerwca na pozycji w wyniku ataku okrętu podwodnego uszkodzeń doznał również zbudowany w 1900 roku brytyjski zbiornikowiec „Strombus” o pojemności 6163 BRT, przewożący ładunek bukszpanu, puste beczki i materiały wojenne na trasie Marsylia – Port Said (na pokładzie zginęły dwie osoby).
19 czerwca ostatnim dowódcą okrętu został por. mar. Hermann Rohne. Nie czekając na rozpad Austro-Węgier, UC-20 (podobnie jak inne działające na Morzu Śródziemnym niemieckie okręty podwodne) podjął udaną próbę powrotu do Niemiec (opuścił Pulę między 28 października a 1 listopada). Po dopłynięciu do ojczyzny, w myśl postanowień rozejmu w Compiègne został wraz z innymi ocalałymi niemieckimi okrętami podwodnymi 16 stycznia 1919 roku poddany Brytyjczykom. Złomowano go w Preston w latach 1919-1920.
Podsumowanie działalności bojowej SM UC-20 wykonał łącznie 13 misji wojennych, podczas których zatopił 21 statków o łącznej pojemności BRT, a trzy statki o łącznej pojemności BRT doznały uszkodzeń. Na pokładach zatopionych i uszkodzonych jednostek zginęło co najmniej sześć osób.