Ta wszechstronność ułatwiła mu organizację kursów hydrobiologicznych czy warsztatów zooplanktonowych. Ponadto znany był ze zdolności organizacyjnych. Zaprojektował przyrząd do poboru psammonu.
Działalność organizacyjna i redakcyjna W 1965 roku został zastępcą kierownika stacji hydrobiologicznej PAN w Mikołajkach ds. naukowych i kierownikiem jej pracowni środowiskowej. Był wówczas odpowiedzialny za koordynację badań naukowych prowadzonych w stacji przez badaczy z różnych jednostek. Na początku lat 70. XX wieku na skutek kontroli NIK w Instytucie Ekologii PAN zwolniono kilkoro jego pracowników. Zarzuty ostatecznie wycofano, ale sytuacja nie wróciła do stanu poprzedniego. Później wrócił na Uniwersytet Warszawski, do Katedry/Zakładu Hydrobiologii.
Jeden z założycieli Polskiego Towarzystwa Hydrobiologicznego. Przez wiele lat był członkiem jego zarządu, pełniąc funkcję sekretarza.