W trakcie II Wojny Światowej rodzina poniosła ogromne straty osobowe i materialne, a jej wielu przedstawicieli poległo w walce lub zostało zamordowanych przez okupantów. Wielu za swoją bohaterską postawę zostało udekorowanych orderami bojowymi oraz ratując Żydów zostało uznanych za Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Po wojnie ocaleni członkowie rodziny rozpoczęli życie w dużych polskich miastach, jak Warszawa, Kraków, Gdańsk, wybierając głównie tzw. wolne zawody lub karierę naukową w kraju, a często też i zagranicą.
Członkowie rodziny Okres przedrozbiorowy Stanisław Rościszewski, syn Ziemaka z Rościszewa, dworzanin ks. Janusza II Mazowieckiego, podstoli płocki (1477–1496), Adam Rościszewski, kasztelan raciąski (1576), Wojciech Rościszewski, ks. jezuita i profesor teologii (1601), Zygmunt Rościszewski, ks. biskup nominat przemyski (1611), Jakub Rościszewski, rotmistrz JKM, poseł na sejm, stolnik bracławski i uczestnik odsieczy wiedeńskiej z 1683 roku, Krzysztof Rościszewski, podstoli i sędzia kapturowy trocki (1721), Bartłomiej Rościszewski, kasztelan rypiński (1731), Jakub Rościszewski (1708–1762), chorąży gwardii JKM, wicewojewoda płocki, łowczy dobrzyński, Franciszek Jakub Rościszewski, kapitan wojsk pancernych, ks.