Jednym z kresowych miast, w których dokonano masowego mordu na więźniach była Sądowa Wisznia. Sowieckie archiwa milczą na temat liczby więźniów przetrzymywanych w tamtejszym areszcie, a także ich losów po rozpoczęciu niemieckiej inwazji. Z zeznań świadków wynika natomiast, że 23 czerwca około godziny 16:00 do aresztu przywieziono około 70 więźniów z Przemyśla i Mościsk. Prawdopodobnie były to osoby zatrzymane już po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej. Egzekucje rozpoczęły się niedługo później. W pierwszej kolejności enkawudziści zamordowali nowo przybyłych więźniów, następnie przystąpili do likwidacji aresztantów pochodzących z Sądowej Wiszni i okolic. Ofiary rozstrzeliwano ogniem broni maszynowej na dziedzińcu aresztu. Strzały i krzyki mordowanych zagłuszano warkotem uruchomionego silnika samochodowego. Zwłoki wywożono do lasku położonego w pobliżu miejscowego kościoła.
Likwidację aresztu przerwała ucieczka enkawudzistów, spowodowana obawą przed zbliżającymi się wojskami niemieckimi. Nad ranem 24 czerwca mieszkańcy Sądowej Wiszni wdarli się do budynku i uwolnili przebywających w celach więźniów. W ten sposób ocalało około 50 osób (Ukraińców i Polaków).