27 października 1956 prasa nagłośniła radiowe wezwanie Węgierskiego Czerwonego Krzyża o dostarczanie krwi dla powstańców. Do 12 listopada zgłosiło się 11 196 honorowych dawców, a liczba chętnych przekraczała możliwości punktów poboru, dlatego konieczne było uruchamianie dodatkowych. 25 października (jeszcze przed apelem) wysłano samolotem pierwszą partię – 700 kg osocza krwi. Do 15 listopada wyleciało z Warszawy do Budapesztu 15 samolotów z ładunkiem: 795 litrów krwi, 415 litrów suchego osocza, 16,5 tony środków krwiozastępczych, surowic, leków i opatrunków, 4 ton szkła do okien i 3 ton żywności. Łącznie były to 44 tony pomocy.
Pierwszy transport drogowy PCK wyjechał z Warszawy przez Czechosłowację 7 listopada. Były to trzy samochody ciężarowe załadowane lekami, opatrunkami i mlekiem w proszku – łącznie 12 ton. 10 listopada pojechał kolejny konwój, a potem następne – z żywnością, lekami i materiałami budowlanymi. Od 7 do 14 listopada dostarczono samochodami 14 ton leków i opatrunków, 4 tony mleka w proszku, 77,5 tony mąki, 2 tony bekonu, 500 kg musu jabłkowego, 500 kg cukru, 700 kg szkła okiennego, kitu i drutu. Potem dostarczono jeszcze 25 zestawów szpitalnych o wartości 5 milionów złotych, 300 ton żywności, 2000 koców wełnianych i inne niezbędne artykuły.