Przy podstawie nieco jaśniejszy. Miąższ Miękki, żółty, po uszkodzeniu nie zmieniający barwy. Bez zapachu, smak łagodny. Miąższ – żółty (jaśniejszy niż powierzchnia kapelusza), miękki, po przekrojeniu niezmieniający barwy, o smaku łagodnym i bez zapachu. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki eliptyczne, gładkie. Gatunki podobne Jest w Polsce kilka gatunków żółtych wilgotnic: wilgotnica ostrostożkowata (Hygrocybe acutoconica), wilgotnica żółknąca (Hygrocybe chlorophana), wilgotniczka papuzia (Gliophorus psittacinus), wilgotnica cytrynowozielonawa (Hygrocybe citrinovirens). Wilgotnica cytrynowa jest najmniejszą z nich. Najbardziej podobna wilgotnica cytrynowozielonawa jest większa i ma białe blaszki.
Występowanie i siedlisko Najwięcej stanowisk podano w Europie, poza nią pojedyncze w Ameryce Północnej i Azji. W Polsce gatunek mało znany. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko 3 stanowiska (w Pieninach, Bieszczadach i pod Warszawą), ale w późniejszych latach podano nowe stanowiska.
Rośnie na ziemi wśród traw i mchów, szczególnie na terenach trawiastych (polany, łąki, pastwiska). Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w małych grupkach od września do października.
Przypisy
Kategoria:Wodnichowate Kategoria:Mykobiota Polski