Cybaeidae – rodzina pająków z infrarzędu wyższych. Obejmuje ponad 300 opisanych gatunków.
Morfologia i zasięg Pająki te charakteryzują się odnóżami o stopach zwieńczonych trzema pazurkami i zaopatrzonych w pojedynczy szereg trichobotrii oraz opistosomą (odwłokiem) pozbawionym siteczka przędnego. Kądziołki przędne tylno-bocznej pary cechuje bardzo krótki człon wierzchołkowy zaopatrzony w zgrupowane gruczoły przędne. Nogogłaszczki samca podobnie jak u pokrewnych rodzin mają w bulbusie konduktor połączony stawowo z tegulum za pośrednictwem hematodochy środkowej.
Przedstawiciele rodziny występują głównie w krainach nearktycznej i palearktycznej. Nieliczne gatunki znane są z neotropikalnej, a jedyny gatunek rodzaju Vagellia zamieszkuje krainę orientalną.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1892 roku przez Nathana Banksa na łamach „The Canadian Entomologist” jako plemię Cybaeni w podrodzinie Agaleninae w obrębie szeroko rozumianych lejkowcowatych. Na przestrzeni lat klasyfikowany był najczęściej jako podrodzina Cybaeinae w obrębie lejkowcowatych. W 1967 roku Pekka T. Lehtinen przeniósł Cybaeinae do rodziny ciemieńcowatych. Raymond R. Forster w 1970 roku jako pierwszy wyniósł omawiany takson do rangi osobnej rodziny. W 1994 roku topikowate (Argyronetidae) uznane zostały przez K.