Aleksadr Michajłowicz Gierasimow (ros. Алекса́ндр Миха́йлович Гера́симов, ur. w Kozłowie, zm. 23 lipca 1963 w Moskwie) – radziecki malarz, prezydent Akademii Sztuk Pięknych ZSRR (1947–1957), jeden z czołowych przedstawicieli socrealizmu w stalinowskim ZSRR.
Życiorys W latach 1903–1915 uczył się w moskiewskiej szkole malarskiej, w 1915 został powołany do rosyjskiej armii, w 1925 wstąpił do Stowarzyszenia Artystów Rewolucyjnej Rosji. Początkowo pracował nad pejzażami, później zajął się portretowaniem i w tej dziedzinie zdobył uznanie partii komunistycznej. W latach 1929–1930 namalował płótno „Lenin na trybunie” i dzięki temu dziełu stał się znany. W 1933 namalował obraz „Wystąpienie Stalina na XVI Zjeździe WKP(b)”, w 1936 „Stalin wśród dowódców 1 Konnej Armii”, w 1938 „Stalin i Woroszyłow na Kremlu”, w 1939 „I. W. Stalin i A. M. Gorki w Gorkach”, a w 1943 obraz „Hymn Październikowi”. W latach 1938–1939 namalował dużą liczbę portretów Stalina, uznanych potem za kanoniczne. W 1945 namalował obrazy „Teherańska Konferencja Przywódców Trzech Wielkich Mocarstw” i „Moskiewska Narada Ministrów Spraw Zagranicznych Trzech Wielkich Mocarstw”, a w latach 1945–1947 „Portret I. W. Stalina”. W 1947 objął kierownictwo Akademii Sztuk Pięknych ZSRR, które sprawował do 1957. W 1948 stworzył „Portret K.J. Woroszyłowa” i „Portret W. M.