Piżmowiec ciemny był przez niektórych autorów traktowany jako podgatunek piżmowca górskiego (M. chrysogaster), jednak Colin Groves i współpracownicy w 1995 roku uznali ważność tego gatunku; potwierdziła to analiza cytochromu b przeprowadzona w 2001 roku.
Etymologia Nazwa rodzajowa: moskhos – piżmo, od mušk – piżmo. Epitet gatunkowy: – brązowy, ciemny, czarny.
Morfologia Długość ciała 73–80 cm, ogona 4–6 cm; masa ciała 10–15 kg. Długość czaszki 13,5–14,5 cm. Futro jest w większości czarniawo-brązowa, znacznie ciemniejsza niż u jakiegokolwiek innego gatunku piżmowca, bez oznaczeń na szyi i gardle, w górnej części ciała bardzo rzadko rozproszone żółtawe plamy. Szyja może być nieco bledsza niż ciało; gardło nie ma żadnych podłużnych pasm biegnących w dół, ale często występują dwie niepełne, żółte obroże. Spód ciała jest ciemny jak jego górna część. Sierść na zadzie z ochrowym odcieniem, ale pośladki są czarne. U młodych osobników na sierści znajdują się pasy podobne do tych, które występują u pak, ale włosy dorosłych są w stałym kolorze z wyjątkiem bardzo krótkich, białych podstaw. Włosy są długie, na kłębie długości 32-46 mm, na zadzie 51-63 mm. Pysk jest krótki, mniejszy niż połowa długości czaszki, ale kanał łzowy jest dłuższy niż jej wysokość. Kończyny są bardziej wydłużone niż u piżmowca karłowatego (M.