Inspekcje dotyczące służby granicznej przejęło w całości Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i realizowało w terenie przy pomocy specjalnie w tym celu powołanych urzędników organów administracyjnych I i II instancji (wojewodów i starostów), a do września także przez Głównego Inspektora Wojskowego Granicy Wschodniej i jego przedstawicieli w terenie.
Będąc już w strukturach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Główna Komenda Baonów Celnych sprawowała w stosunku do batalionów stacjonujących na granicy zachodniej i południowej, wojskowe kierownictwo do czasu ich likwidacji. Z dniem 1 sierpnia 1922 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przejęło ochronę granicy z Litwą.
Uchwałą z 21 lipca 1921 roku Rada Ministrów nakazała wzmocnić ochronę granicy wschodniej przez wydzielenie oddziałów konnych. Policja Państwowa wydzieliła 1000 konnych. Ministerstwo Spraw Wojskowych delegowało na granicę wschodnią szwadrony kawalerii Wojska Polskiego. Na odcinku DOG Lwów służbę pełnił szwadron 6 pułku ułanów, na odcinku DOG Lublin – szwadrony z 9 i 12 pułku ułanów, DOG Brześć Litewski – szwadrony z 21 i 25 pułku ułanów. Dowództwo 2 Armii – wystawiło po jednym szwadronie z 4, 12 i 23 pułku ułanów.