Kolejnym dużym ssakiem, podobnie jak panda opisywanym w chińskich źródłach, lecz nieznanym zachodniej nauce była rokselana złocista (Rhinopithecus roxellana). Przedstawienia tych małp, o złotorudym futrze i niebieskawych pyskach, były znane z wyobrażeń w chińskiej sztuce, ale ze względu na dziwaczne kolory, uważano je za wytwory artystycznej wyobraźni, podobnie jak chińskie smoki. Armand David pozyskał okazy podczas swego pobytu w Syczuanie, udowadniając ich istnienie. Odkrycie wywołało dyskusję w środowiskach naukowych, gdyż małpy te były w oczywisty sposób spokrewnione ze ściśle tropikalnymi nosaczami, podczas gdy same żyły w górach południowego i zachodniego Syczuanu, o surowych i śnieżnych zimach. Mimo surowości klimatu, flora i fauna tych gór wykazywała cechy subtropikalne. Inną dużą małpą, której okazy także wysłał do Paryża, był makak tybetański, Macaca thibetana (w języku angielskim synonimy tego gatunku upamiętniają zarówno odkrywcę, jak klasyfikatora: małpa ta zwana jest „Milne-edwards’ Macaque” lub „Père David’s Macaque”).