W połowie XVI w. właścicielem był Johann von Selburg, który w 1542 roku przekształcił zabudowania w obiekt nazywany Wasserschloss (zamek na wodzie). thumb|left|80px|Herb rodu Hatzfeld-Wildenburg
W 1560 roku jedyna córka Johanna von Selburg, Catharina (dziedziczka Krottorf), wyszła za mąż za Wilhelma von Hatzfeld z Wildburga; zgodnie z prawem Crottorf przeszedł na własność rodziny Hatzfeldt-Wildenburg (od 1635 roku rodzina hrabiowska, od 1870 – książęta pruscy).
Zamek w Crottorf intensywnie rozbudowywano. Łączył funkcję obronną z mieszkalną i gospodarczą. Całość odcięto od otoczenia murem obronnym z okrągłymi wieżami i otworami strzelniczymi, fosą i wodami stawu (176×120 m). Budynek bramny powstał w 1685 roku. Wnętrza zamku zostały ozdobione m.in. stiukami, które wykonał w 1661 roku Domenico Rosso. Wyraził on swój podziw dla Wasserschloss w słowachSzczegółowe opisy obiektu i jego historii zawierają liczne publikacje, m.in. (cyt. według de.wikipedia.org): Margot Bitterauf-Remy: Die Kunstdenkmäler des Kreises Altenkirchen (= Die Kunstdenkmäler der Rheinprovinz. Band 16, Abt. 1). L. Schwann, Düsseldorf 1935, s. 48–58 Gerhard Ebel: Schloß Crottorf (Rheinland). Kleiner Führer durch die Burghöfe und Mitteilungen aus der Chronik des Schlosses. 13. Auflage. [Weyandt], [Hilchenbach] 1984 Jens Friedhoff: Schloss Crottorf.