Są zamknięte w dzbankowatym lub niemal dzwonkowatym, zwężonym przy wierzchołku, mniej lub bardziej owłosionym dnie kwiatowym o długości 2,5 cm oraz szerokości 1–2,5 cm i brązowozielonkawej barwie.
Biologia i ekologia Rośnie w widnych lasach. Kwitnie od października do stycznia, natomiast owoce dojrzewają od kwietnia do sierpnia. Preferuje stanowiska w pełnym nasłonecznieniu lub półcieniu.
Badania wykazały, że roślina zawiera związku chemiczne, które wykazały umiarkowane działanie hamujące aktywność gatunku bakterii Micrococcus luteus.
Zmienność W obrębie tego gatunku wyróżniono jedną odmianę: Chimonanthus nitens var. salicifolius (S.Y.Hu) H.D.Zhang – występuje naturalnie we wschodnich Chinach – w prowincjach Anhui, Jiangxi oraz Zhejiang. Liście mają podłużnie eliptyczny kształt, mierzą 6–13 cm długości oraz 2–3 cm szerokości, są nagie, niemal skórzaste. Blaszka liściowa jest o klinowej nasadzie i spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest owłosiony i dorasta do 3–6 mm długości. Kwiaty mają żółtawą barwę. Listków okwiatu jest 15–17 – zewnętrzne są eliptyczne i owłosione od zewnętrznej strony, w okółku środkowym są równowąskie, natomiast wewnętrzne mają lancetowaty kształt. Kwiaty mają 4–5 żółtawych pręcików oraz 6–8 słupków.