Julian Andriejewicz Kułakowski (ros. Юлиа́н Андре́евич Кулако́вский, ur. 25 czerwca 1855, zm. 21 czerwca 1919) – rosyjski historyk, bizantynolog, filolog, archeolog, tłumacz, dziennikarz.
Biogram Absolwent historii i filologii klasycznej Uniwersytetu Moskiewskiego. Następnie w latach 1878-1880 wykładowca tej uczelni, od 1880 na uniwersytecie w Kijowie. Uczestnik wykopaliskach archeologicznych na Krymie. W latach 1884–1908 brał udział we wszystkich Międzynarodowych Kongresach Archeologicznych. Uczestnik Międzynarodowych Kongresów Historycznych w 1909 w Berlinie i w 1912 w Lejdzie. Początkowo specjalizował się w historii starożytnej, następnie poświęcił się bizantynologii. Pozostawił po sobie historię Bizancjum od 395 do 717 roku (3 tomy, Kijów 1913-1915). Jego bratem był slawista Płaton Kułakowski (1848-1913), a synem literaturoznawca i rusycysta – Sergiusz Kułakowski (1892–1949).