Do swojej ofiary podkrada się powoli, po czym wykonuje w jej kierunku błyskawiczny skok.
Pająk ten zamieszkuje siedliska otwarte, słoneczne, porośnięte wrzosem i niskimi krzewami. Spotykany jest na wrzosowiskach, torfowiskach wysokich, murawach kserotermicznych, skrajach lasów i innej niskiej roślinności.
Rozprzestrzenienie i zagrożenie Gatunek palearktyczny. W Europie szeroko rozprzestrzeniony, ale nieczęsty, podawany z Austrii, Białorusi, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Holandii, Liechtensteinu, Litwy, Luksemburga, Łotwy, Macedonii Północnej, Mołdawii, Niemiec, Norwegii, Polski, Rumunii, Rosji, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier i Włoch. Znany również z wysp Morza Śródziemnego (Dodekanezu i Sycylii). W Azji występuje w Turcji, Uzbekistanie i południowej Syberii. W Polsce jest jedynym przedstawicielem śpiesznikowatych.
W Danii wpisany jest na czerwoną listę jako krytycznie zagrożony. W Norwegii ma status narażonego na wyginięcie – odkryty został w 1871, a potem znaleziony dopiero w 2006. Umieszczony został również na czerwonej liście Niemiec. W Europie Środkowej miejscami bywa liczny. Zagraża temu pająkowi utrata siedlisk, w tym wskutek zmian w ich szacie roślinnej, wywołanych np. wydeptywaniem czy osuszaniem.
Przypisy
Kategoria:Śpiesznikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1778 roku